nunticha's profileบนทางเดินแห่งความฝันนี้อ...PhotosBlogListsMore Tools Help

nunticha thiptheangthae

บนทางเดินแห่งความฝันนี้อาจไม่มีพรมแดงปูทาง

Photo 1 of 25
February 10

ความคิด OST ณ ขณะรัก


ยังเดินผ่านทุกวัน
ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน
ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา

แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด
ในชีวิตจริง คงไม่เจอกันอีกแล้ว
ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว
เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้
เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

อยากเจอเธอเหลือเกิน
เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง
ฉันมีความคิดหลายๆ อย่าง
หลายอย่างเหลือเกิน ที่ฉันไม่ได้พูดไป

แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้
ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล
หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ
และค่อยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้
เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

ความคิด OST ณ ขณะรัก


ยังเดินผ่านทุกวัน
ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน
ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา

แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด
ในชีวิตจริง คงไม่เจอกันอีกแล้ว
ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว
เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้
เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

อยากเจอเธอเหลือเกิน
เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง
ฉันมีความคิดหลายๆ อย่าง
หลายอย่างเหลือเกิน ที่ฉันไม่ได้พูดไป

แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้
ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล
หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ
และค่อยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้
เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

January 09

ณ วันที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป

 ไม่ได้อัพสเปสมาเป็นปีๆได้นั้ง กลับมาอ่านอีกครั้งแล้วก็รู้สึกว่าตลกดีนะ เมื่อก่อนเราเคยเป็นแบบนั้นแบบนี้ด้วยปีกว่าที่ผ่านมามีทั้งเรื่องดีและเรื่องร้ายมากมาย  แต่มันก้ทำให้เราเข้มแข็งขึ้นในทุกวัน พร้อมๆกับการที่เรียนรู้ว่ากลอนที่เขาบังคับให้ท่องตอนเด็กๆเนี่ยมันโครตจริงเลย
 
  แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์      มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด      ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน        คือบิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่ใจตน         เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
November 10

นี่แหละชีวิต สะใจดีเหมือนกัน

หมดคำถาม
 
ทนมาตั้งนาน ฉันรอมานานแสนนาน
ว่าสักวันจะถามความจริงจากเธอ
เหตุใดเธอจึงเฉยชา ทุกวันเวลาที่เจอ
เธอไม่ดีกับฉัน เหมือนในวันเก่า

จนวันนั้น ฉันได้เจอ
ได้พบความจริงบางอย่าง
รักมันจาง ก็เพราะเธอไปกับเขา
หมดคำถาม หมดทุกคำ
สิ่งที่ทำมันฟ้องเรื่องราว
และมันก็คือคำตอบ

ไม่เคยจะรู้เลย ไม่เคยเตรียมใจซักที
เจอะคำตอบอย่างนี้ ต้องทำอย่างไร
อดทนมาตั้งนาน เพื่อรอวันจะช้ำใจ
กับคำตอบสุดท้าย ว่าเธอเป็นอื่น

เธอเป็นอื่นไปแล้ว นั่นคือคำตอบ
เธอมีใหม่ไปแล้ว นั่นคือคำตอบ
เจอะคำตอบอย่างนี้ จึงหมดคำถาม

 

October 25

หลังจากไม่ได้อัฟบล็อกมาแสนนาน

ในที่สุดก็ผ่านไปหนึ่งเทอมแล้ว  ช่วงเดือนที่แล้วเหนื่อยมากๆ แต่ผลลัพธ์ก็ OK นะ
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่นจริงๆ  แต่ก็แอบเซ็งสัมมนานิดหน่อย
ได้ B เฉยๆ เครียดแทบแย่กว่าเกรดตัวอื่นจะออก อยากได้ A coruse กะเขามั่งนี่
วันที่ 21 - 24 ไปสัมมนาที่ระยอง ชาเล้ต์ กับสถาบันฯ มา สนุกดีปีนี้ไปแอดเวนเจอร์
กับคุณนายไกรวัลย์อีกแล้วที่เสม็ด แต่เอ... เขาว่าไปเสม็ดเสร็จทุกรายแต่พวกเรา
ไม่ได้เสร็จใครเลย อิอิ บอกแล้วอย่าเอาป้าไป 555 ร้องเพลงคาราโอเกะกับกล้วย
ปอง พี่ตุ้ม พี่จ๋า อ.เบิร์ด อีกแล้วครับท่าน อาทิตย์หน้าก็เปิดเทอมแล้ว เทอมหน้า
เรียนโหดสุดๆ  ต้องสู้ต้องสู้จึงจะชนะ